| 86 |

door hans-overvliet
in

We bungelen ergens tussen de 53 identiteiten die b.v. Facebook voor ons gereserveerd heeft. Vroeger waren we reizigers. We hadden een doel en een richting, we wisten hoe ver we van huis waren, wie we waren en waar we thuishoorden. Nu zijn we veranderd in toeristen. We komen even tot rust en doen snelle ervaringen op, maar we zijn met niets of niemand verbonden. We hebben geen ander doel dan onze diepe, diepe verveling op te lossen. We wisselen totaal verschillende landen en dito culturen net zo gemakkelijk uit als we van koffiemerk veranderen. Letterlijk per ongeluk komen we af en toe de 'tegen'toeristen tegen als ze aankomen op een strand dat we net hadden geboekt. Vluchtelingen, de andere zijde van die vloeibare mobiliteit.

|

Meer van dezelfde maker

distant suffering XXe | i.d. of shared liquid mobility

Hans Overvliet

DISTANT SUFFERING | het project Hans Overvliet onderzoekt sinds 2013 de rol van de massamedia met betrekking tot berichtgeving over (militair) geweld en de vervagende herinneringen aan geweld door middel van een voortdurende kunstserie: distant suffering. Overvliet was als verslaggever ooggetuige van de gebeurtenissen in het Midden-Oosten in de jaren tachtig. Deze ervaringen komen tot uiting in dit werk. De titel van het project is ontleend aan het boek Distant Suffering, Morality, Media and Politics van Luc Boltanski. Inderdaad, de broer van. Overvliet hanteert een ogenschijnlijk controversiële strategie: die van poëtische beelden, geïnspireerd door de woorden van Percy Bysshe Shel-ley (1792 - 1822): 'Dichters zijn de niet erkende wetgevers van de wereld'. De gekozen thema's van de kunstserie hebben een sterke band met de beeldcultuur in het algemeen, met name de informatie-overload en de onnadenkende consumptie ervan.